Het Freiberger paard in België….

We mogen terecht fier zijn op België als paardenland.

Door de jaren heen hebben vele fokkers heel wat ervaring opgedaan en zijn we daardoor wereldwijd bekend.

Dit gaat van het stamboek BWP en zijn warmbloed, tot het Brabants trekpaard en het Vlaams Paard om er maar enkele op te noemen.

In ons kleine België zijn we er toch in geslaagd om op het wereldtoneel in dressuur, jumping en mennen onze mannetje te staan met onze topproducten en ruiters/menner van hoog niveau.

Maar het begint allemaal met de fokkerij. En ervaring daarin, hebben we.

Momenteel is de Zwitserse Freiberger of Franches-Montagnes een zeer populair paard door zijn veelzijdigheid in alle disciplines, zijn uiterst rustig en sympathiek karakter, zijn intelligentie en elegantie.

De Freiberger is het ideale recreatiepaard geworden. De vraag naar dit ras stijgt jaar na jaar.

De Zwitserse federatie is zich ten volle bewust dat ze door jarenlang onderzoek en verbetering van het ras een prachtig profiel hebben ontwikkeld.

Daarom waakt ze er nauwlettend over om het ras te beschermen tegen allerlei kruisingsvormen en om eventuele afwijkingen direct uit te sorteren. De voorwaarden die aan goedgekeurde hengsten worden opgelegd zijn zeer streng om hun paardenras te verzekeren.

Doordat de vraag naar Freiberger in onze regio sterk is gestegen bundelden de fokkers in onze regio hun krachten om hun ervaringen uit te wisselen en zijn ze in overleg met de Zwitserse stamboekfederatie ook hier begonnen met Freiberger te fokken.

De laatste jaren zijn wij erin geslaagd een heel mooi product te verkrijgen. De Zwitserse jury’s komen elk jaar en onze in Zwitserland opgeleide jury’s gaan er regelmatig naartoe om bij te scholen en er stages te volgen.

Enkele Belgische hengstenhouders importeerden ook enkele tophengsten uit Zwitserland en tal van fokmerries komen eveneens uit Zwitserland.

Het resultaat laat zich zien. Door onze fokervaring in België zijn er steeds meer mooie Freibergerveulens ter wereld gekomen.

Ook de Zwitsers hebben dit gezien en erkennen dit. We zijn goed op weg en volgen strikt de richtlijnen van het Zwitserse stamboek.

Zo gebeurt het dat er hengsten vanuit België terug naar Zwitserland gaan om daar in het dekseizoen te staan of dat er in België geboren merries terug de weg naar Zwitserland vinden om daar te worden ingezet voor de fokkerij.

Wij mogen terecht fier zijn op ‘onze Freibergers’ hier.

Dit alles is enkel mogelijk dankzij de dagelijkse inzet van de fokkers die zich het hele jaar inzetten om een zo puur mogelijk ras Freiberger te kunnen aanbieden.

Verder zal het stamboek zich ook verdedigen tegen de mensen die toch willen fokken met niet- goedgekeurde hengsten.

Men vraagt zich af waarom sommige hengsten niet goedgekeurd zijn. De selectie is uiterst streng en indien ze niet worden toegelaten zijn er genoeg redenen hiervoor: beenstand, rug, karakter, schofthoogte, te veel kleur, erfelijke aandoeningen.

Veulens die uit deze kruisingen komen krijgen wel de vermelding Freiberger maar krijgen enkel een ID-kaart en geen volledig paspoort. Deze veulens/paarden kunnen nooit terug ingeschreven worden in het stamboek noch hun nakomelingen.

Waarom fokken met niet-goedgekeurde hengsten als er een ruim aanbod is van zuivere ras hengsten?

Over de freiberger….

Eigenlijk worden er het ganse jaar door activiteiten georganiseerd rond de Franches-Montagnes (of Freiberger paarden).

Als je een paardenliefhebber bent dan moet je vast en zeker eens een vakantie plannen tot daar.

Het is niet eens zo ver. Saingelegier of Avenches, alles  ligt net over de grens met Frankrijk en is dus best een korte trip voor ons Belgen.

        

     

 

Niet enkel de koeien dragen hun bellen, zo ook de paarden. Bedoeling is om ze op de grote weides terug te vinden. Ieder fokker herkent het geluid van zijn bellen en kan zo zijn dieren localiseren.

De bovistop …een geniaal idee van de Zwitsers

Ja en nieuwsgierig zijn ze ook wel hoor. Ik zou me deze scène niet kunnen inbeelden zonder ongelukken in een wei met warmbloedhengsten en daar die jonge hond tussen…. Met deze jonge Freiberger hengsten bleek dit echt geen enkel probleem.

Een bezoekje brengen aan de fokker van onze Nestor

Vooraleer we de kudde kunnen bezoeken moet er eerst naar een vriend gebeld worden om te weten WAAR de man de kudde de dag ervoor opgemerkt heeft…. Van een grote wei gesproken!….

Nog een idee misschien voor een handige Harry die wat ijzers en tijd op overschot heeft 😉

      

De bovistop in de Zwitserse Jura

De Zwitserse overheid heeft ooit een prachtig besluit genomen met hun hectaren-grote weides uit te besteden aan de lokale kwekers van paarden en koeien. Verschillende boeren/fokkers kunnen tijdens het voorjaar-en zomerseizoen hun dieren laten grazen op deze weides.

Ik hoor je al denken:’ So what? Dat gebeurt hier ook.’ Wel, bekijk dan even de foto’s…

De eerste foto is geen foto van losgebroken paarden, nee, dit is heel gewoon in de bovistop.

Alle paarden en koeien groeien daar op, lopen en leven daar in volledige vrijheid en in hun natuurlijk habitat.

De mensen die toevallig hun boerderijen in de bovistops hebben liggen en daar dus ook wonen, wel, die zitten zelf met hun tuin en huis achter draad en omheining. Daar moet je als buitenlander eerst even aan wennen. Maar het idee zelf is eigenlijk super.

Deze weides zijn zo immens groot dat het verkeer er moet kunnen doorpasseren.

Met behulp van een bareel en een wildrooster blijven alle dieren veilig binnen deze weides.

Het grote voordeel? Er zijn er meerdere en nog niet de minste zou ik durven zeggen!

  • het doorgaand verkeer is verplicht om uit te kijken naar dieren die kunnen oversteken of die langs de weg liggen te slapen.
  • het verkeer gebeurt er dus automatisch veel trager
  • de paarden en koeien zijn van kindsbeen af gewend aan verkeer
  • de paarden groeien op in kuddes in hun natuurlijk milieu en krijgen van in den beginne hun opvoeding en regels mee binnen de kudde.

Dit maakt nu juist de Franches-Montagnes die daar geboren werden zo extreem betrouwbaar in het verkeer en zo handelbaar met mensen.

Ze vinden al die motorgeluiden heel gewoon. Alleen al voor je eigen veiligheid als ruiter of menner is dit een grote troef!

En wat de automobilisten betreft…. wel die moeten zonder enige overheids-of politiecontrole sowieso vertragen omwille van de dieren.

Misschien een idee voor onze minister van verkeer.

Het zou een hele besparing betekenen op vlak van verkeersremmers, camera’s en flitspalen. En het is best heel LEUK!