Als je het te complex vindt, neem gewoon je paspoort(en) erbij en bekijk wat voor jouw paard(en) misschien van toepassing zou kunnen zijn.
Vandaag de lijn van Imprévu onder de loep.
Imprévu, chef de race n°2, deze donkerbruine hengst wordt meteen goedgekeurd door iedereen. In 1901 zijn er bv 57 van zijn merrieveulens beloond met een premie in de Jura. Allemaal beschikken ze over en goede rug en elegante bewegingen.
Vaillant
In 1895 selecteert de commissie zijn eerste zoon, een hengst bai cerise zoals ze de kleur benoemen (rood-donkerbruin), hij heet LEO. Hij zal verschillende hengsten geven maar diegene die we zullen onthouden voor de verdere lijn is MAX (°1897). Hij is 1.60 hoog en hij ligt aan de basis van de lijn J. De huidige lijn JURASSIEN.
Max
Max wordt aanzien als een soort van warmbloed-type in zijn ras. Hij is zeer mooi, harmonieus gebouwd. Net voor hij verkocht wordt naar de staatsstoeterij geeft hij nog een zoon MAX II met een merrie van Vaillant, Fanny.
Max II
Max II zal bij de familie Wermeille in Saignelégier, een carrière hebben van 10 jaar.
Het zal echter zijn zoon zijn, CHASSEUR, die de bekendheid van deze lijn zal worden.
CHASSEUR (°1909), is een hengst van 1.60 m hoog, geboren bij de hengstenhouder van TACTICIEN in Mont-Tramelan. Hij verkoopt hem meteen door naar het domein van Bellelay waar hij pas op 4 -jarige leeftijd zal worden goedgekeurd als dekhengst.
ChasseurOorsprong Chasseur
In zijn bloed vinden we terug: Anglo-Normand met Franches-Montagnes, met de lijn van Tacticien en Vaillant. Hij heeft hierdoor een warmbloedgehalte van 40%. Het type ‘zwaar’ zal dan ook volledig wegvallen bij zijn directe afstammelingen.
Hij heeft veel temperament, een zeer expressief hoofd, mooie rug en schouder, ronde ribben, een beetje lang in de rug maar een solide achterhand. Zijn voorbenen werden beschouwd als perfect. Hij heeft 1585 merries gedekt gedurende zijn 20-jarige carrière.
Chasseur laat 28 zonen na waarvan we Québec en Lafayette (°1918) onthouden.
De lijnen Lutteur, Québec, Carol, Vital sterven uit.
Nazaten en uitgedoofde lijnen van Chasseur
Lafayette daarentegen zal Jurassien (°1940) geven die de lijn J start, met een generatie eerder lichtere types die nadien de letter C zal krijgen als aandenken aan Chasseur.
JURASSIEN, is van het uitzonderlijke type. Hij heeft alle goeds van zijn grootvader Imprévu, het type warmbloed.
Jurassien
Van zijn lange lijn goedgekeurde hengsten (27!) die hij gaf, onthouden we JURA (°1963), zijn kleinzoon uit vader JONAS (°1955) nl. JUDO (° 1959), en JURY (° 1972), achterkleinzoon
JURA (°1963) start de JURA-lijn
Jura
JUDO (°1959), kleinzoon, start de JUDO-lijn
Judo
JURY (°1972), achterkleinzoon, start de JURY-lijn
Jury
JURASSIEN zal vanaf 1977 de letter C (van CHASSEUR) doorgeven aan al zijn mannelijke nazaten.
Ik geef hier de nazaten weer van JURY, JUDO en JURA. Hier zullen jullie hoogstwaarschijnlijk al wat namen in jullie paspoorten van terugvinden.
Nazaten JuryNazaten JudoNazaten Jura
Ook al blijft het bloed van JURASSIEN nog sterk verspreid in het ras, toch vrezen ze dat deze vaderlijn zal verdwijnen. Vandaag onthouden we bv nog CONCORDE die CREPUSCULE (°1993) gaf en CHARLESTON, laatste zoon van JUDÄA, met nogal veel temperament, maar die wel de zonen CHAMBORD (°1997), COVENTRY (°2001) gaf.
Nadien zijn er nieuwe families gekomen met Zweeds warmbloed met Alsacien, Nelson, Noé en Qui-Sait, die we volgende keer zullen bespreken. Die zijn uiterst concurrentieel geworden waardoor de lijn Chasseur wat ingeboet heeft aan interesse.
Vacher heeft slechts 1 gekende zoon doorgegeven, de donkere vos RUBIS waarover de commissie zeer tevreden is.
Vacher wordt met zijn 11 zonen en meer dan 100 premiemerries als een excellente stamvader erkend. Van zijn zonen zijn RUBIS, REMUS en ELEMENT de meest gekende.
REMUS heeft en zoon REMOLO (°1929) die op zijn beurt een hengstenzoon heeft RECORD (° 1935)
Deze laatste zal met de merrie OBLONGA (°1940) RACEUR (°1946) voortbrengen.
In de jaren 1950 zal RACEUR op het juiste moment het ras versterken.
Raceur is van het zware type, zeer sterk, spijtig genoeg nogal ‘gewoontjes’, maar heeft wel een sterke ruglijn, sterk gespierde en lange achterhand, goede voeten, in zijn draf zwaait hij zijn benen nogal zijwaarts.
Dankzij de reputatie van het domein van Bellelay wordt hij weerhouden in plaats van dat men besloot terug te keren naar de Ardenner wat men van plan was op dat moment.
Raceur zal een zeer belangrijke rol spelen in de Vaillant-lijn.
Raceur
Raceur heeft 1391 merries gedekt met een vruchtbaarheidsquotient van gemiddeld 72%.
Veel van zijn nazaten zijn eerder middelmatig te noemen qua uitzicht maar dankzij zijn kleinzoon RADICAL (°1970) zal deze lijn nog even blijven voortbestaan.
Voor ons, vandaag onthouden we van Raceur-nakomelingen enkel de namen ROTHSCHILD (°2003), geëxporteerd naar België waar hij verschillende paarden heeft voortgebracht en inmiddels gecastreerd werd en RYVERS DE JASMAN (°2001). Tot daar dus voor de R-lijn.
VERDUN (°1928) is een interessante lijn, daar ze een mengeling geeft van de Vaillant-lijn maar met een Tacticien-merrie, dus met nobel bloed. Het robuuste samen met het edele bloed.
Hij werd geboren in Saint-Brais en zal een lange carrière hebben bij de familie Wermeille in Saignelégier. Hij heeft een aangenaam karakter en zal de vader worden van 19 gekeurde hengsten.
Verdun
Verdun gaat van zich doen spreken met meteen 2 goedgekeurde zonen, VASCO en ZEPHIR.
ZEPHIR zal 12 zonen nalaten waarvan DRAPEAU, FONTANA en RADIEUX zich als goede hengsten zullen profileren.
Drapeau
DRAPEAU is een van de eerste hengsten die als ‘modern type’ zal aanzien worden. In zijn afstamming zit de Ardenner Darwin, de ‘chef de race’ Chasseur (hierover morgen meer bij de Imprévu-lijn), de Anglo-Arabier Tacticien en ook nog warmbloed langs Colibri II.
Van 1939 tot 1960 zal Drapeau 1400 nazaten geven, helaas is deze D-lijn ook uitgedoofd.
Wanneer we VERDICT onder de loep bekijken, zien we ‘veel’ bloed (30% langs moederszijde), ook zien we de inbreng van Imprévu terug én van Tacticien.
Verdict
Zijn enige zoon is VAGABOND.
Vagabond
Vagabond heeft een expressief hoofd, een mooie schoft en een gespierde goeie rug.
Toch wordt deze lijn niet echt geliefd vandaag omwille van zijn ietwat moeilijke karakter.
Zijn zonen zijn VA-et-VIENT en VAINQUEUR
VA-ET-VIENT had veel bloed en was niet meteen geschikt voor iedereen qua gevoeligheid en bloed.
Diens zoon, VULCAIN (°1983) , echter, heeft uitstekende paarden gegeven in de vrijetijdssport, zeker in het rijden. Deze hengst had ook een zeer sober signalement wat hem een troef gaf.
ARBEDO est le père d'EGAL ( né en 1935) et de son fils ELU (né en 1964).
Peu importe
La lignée E commence avec EGAL, né chez Paul Frésard. C'est un cheval de taille moyenne, doté d'un dos un peu faible, et dont l'ossature est jugée à peine suffisante pour l'époque, mais il nous offre une lignée de descendants très homogène, dont le seul produit remarquable est EGLON, élevé par Paul Wermeille (élevage de Vaillant). EGLON présente déjà une morphologie plus moderne pour cette époque, avec certes un léger angle flamand dans les antérieurs, mais des allures amples.
EGLON a été utilisé pour la reproduction de 1945 à 1961, engendrant plus de 1 000 descendants. L'un de ses fils les plus connus est EPINAL, qui a grandi au haras national.
Un autre de ses fils est EPI d’OR, né au Noirmont chez Emile Cattin. Epi d’Or a un type très viril, mais les experts le trouvent trop ordinaire et il est castré après trois ans de reproduction. Mais en 1964 naît ELU, son unique fils qui deviendra lui aussi un reproducteur, et quel reproducteur !
Il caractérise encore aujourd'hui la ligne E.
Elu mesure 1,56 m et présente une silhouette véritablement cylindrique dans sa jeunesse ; il se déplace bien, possède une belle ligne du dos et, surtout, un bon placement des pattes. Il deviendra un reproducteur de premier plan.
Elu
ELU a deux fils, EDMOND et ENJOLEUR
D'EDMOND (né en 1977), nous retenons son descendant tardif EMERSON (2004)
Parmi les descendants d'ENJOLEUR (né en 1979), on peut citer son fils ESTAFETTE (né en 1986) et son petit-fils EIFFEL (né en 2002)
ESTAFETTE a notamment donné naissance à ELYSEE II (né en 1991)
BALBO, qui a donné HAMID et a fondé la lignée H, dont HEROÏQUE est un fils.
HAMID a une expression particulière, beaucoup de puissance et il est de type compact. En revanche, il a un caractère si difficile qu'on raconte que de nombreux éleveurs ont préféré acheter des tracteurs plutôt que de vouloir l'utiliser pour la reproduction.
Hamid
Il est le père de HEROÏQUE (né en 1949), qui est à l'origine d'une très puissante lignée comptant 29 étalons, dont 11 deviendront tous des reproducteurs.
Héroïque
Cette lignée produisait certes des chevaux aux allures un peu moins amples et plus courtes, avec également une posture légèrement flamande dans les jambes, mais tous ces chevaux avaient une épaule bien placée et un type harmonieux, avec un arrière-train compact et musclé.
L'un de ces descendants est HUNTER (né en 1968), qui nous offre aujourd'hui la plus belle collection d'étalons de la lignée H.
Hunter
HUNTER a vu le jour en 1968 à Glovelier. C'est un modèle plus léger, très apprécié par l'armée.
Un deuxième descendant voit le jour en 1973 : HUMOUR.
Dix ans plus tard, c'est au tour de HULAX (né en 1983).
HUMOUR est né en dehors du « berceau » de la race, à savoir à Guggisberg. Il n’est pas trop grand, il est harmonieux et compact, avec une tête expressive, un garrot légèrement arrondi, un dos solide et des allures correctes. Il est de couleur brune et homozygote, ce qui signifie qu’il ne transmettra que sa propre couleur. Cela vaut également pour HUNTER et HEROÏQUE lui-même.
Humour
Plusieurs fils de HUMOUR seront présentés à Glovelier, mais HAVEN ( °1978), son fils, n’a été sélectionné qu’en 11e position et était plutôt petit, mesurant 1,52 m ; il devrait toutefois produire de bons chevaux pour l’attelage. MAIS… grâce à l’œil avisé de Joseph Chêne à Damvent, il produit HUBLOT et HALLIDAY, ce dernier devenant à nouveau chef de race avec 14 étalons approuvés, dont HOBBY.
Halliday
HUMOUR est également le père d'excellentes juments qui sont devenues des « lignées maternelles » de la race. C'est ainsi que l'on retrouve son sang, par la lignée maternelle, chez les étalons CUBAIN, LUCKY BOY et VIDOCQ.
HULAX ( né en 1983), lui aussi issu d'une lignée extérieure à la race, ressemble quelque peu au type de Héroïque, ce qui aurait pu le faire passer inaperçu s'il n'était pas devenu le père de HENDRIX, lui-même chef de file de la race actuelle.
HULAX est un cheval de grande taille, robuste, doté d'une encolure allongée, d'un dos solide et d'une allure très ample au pas et au trot.
HULAX a également donné d'excellentes poulinières.
Hulax
C'est par l'intermédiaire de son fils HENDRIX (né en 1992) que HARQUIS, HAVANE et HELIX ont vu le jour.
HendrixGénéalogie de HendrixDescendants de Hulax
Il y a fort à parier que bon nombre de ses descendants figurent déjà sur votre ou vos passeports, car comme vous pouvez le voir dans le tableau ci-dessus présentant les descendants de HULAX, nous arrivons peu à peu aux étalons les plus récents, comme vous pouvez le constater d'après leurs dates de naissance.
Ik had op FB gepost of iemand interesse zou hebben om wat meer te weten te komen over de genealogie van zijn/haar Freiberger.
Ik werd meteen overstelpt met enthousiaste Fribie-eigenaars.
Maar voor alle duidelijkheid is het voor mij natuurlijk een onmogelijke zaak om dit voor ieder paard te doen. Het was mijn bedoeling om juist JULLIE ZELF aan het werk te zetten over jullie paard(en) na mijn uitleg.
Ik ga dus in een reeks posts trachten wat meer helderheid te brengen in de genealogie van de Freiberger.
Vanwege het complexe van deze materie ga ik me beperken tot de hengsten.
Eens dat jullie alle gegevens hebben dan kunnen jullie het paspoort zelf eens meer analyseren en zien in welke bloedlijnen ze zitten, waar ze vandaan komen, dus helemaal terug in de tijd.
Pierre-André Poncet, voormalig bestuurder van de Haras National in Avenches, de staatsstoeterij heeft hier een kanjer van een boek over geschreven, ‘Le cheval des Franches-Montagnes à travers l’histoire’.
Ik zal me in mijn opzoekingen baseren op de ongelooflijk volledige kennis van deze meneer.
Hij stelt de vraag: ‘Wat is een ras, wetenschappelijk en biologisch gesproken’?
Doorheen de tijd is het antwoord op de deze vraag door de mens zelf samengevat als volgt en
ik citeer:
‘Een ras is gebaseerd op morfologie, kleur en gebruiksmogelijkheden. Rassen bestaan enkel voor huisdieren en hebben geen wetenschappelijke naam. Tussen alle rassen wordt het onderscheid gemaakt volgens subjectieve criteria bepaald door fokkers en hun onderlinge verschillen’.
Doordat vandaag de genetica sterk geëvolueerd is, kan ook de definitie van ‘ras’ worden aangescherpt.
Naargelang de frequentie van bepaalde genen kan een paardenpopulatie gedefinieerd worden. Hun DNA kan de genetische afstand bepalen die het ene ras van het andere onderscheidt.
Sommige rassen kunnen door kruisingen en fokregio’s sterk bij elkaar aanleunen zo bv de volbloed en het warmbloedpaard die voornamelijk sportpaarden ontwikkeld hebben, en anderzijds andere rassen (het trekpaard, de engelse volbloed, de volbloed arabier, de freiberger en de ijslander etc) die een totaal aparte genetische groep produceren.
Het fokken gebeurde toendertijd meestal in functie van de dienst die het paard kon bewijzen in de tijdsgeest, hetzij landbouw, hetzij militair.
Nu terug naar de Freiberger..
De wieg van de Freiberger, de Zwitserse Jura, is een streek die doorheen de tijd steeds paarden gekend/gehad heeft.
Om tot ons hedendaags paard te komen is het goed om weten dat er in de geschiedenis een hele (r)evolutie is geweest tussen kantons, de Zwitserse Confederatie, de staatstoeterij van Avenches, het leger, de fokkers, de landbouwers en…. 2 Wereldoorlogen. Zeer boeiende materie, maar dit gaat ons te veel van ons pad brengen.
Dus zullen we vertrekken van een moment dat er een eerste genealogisch boek is ontstaan dat spreekt van 14 families.
Hier zie je de 14 families die aan de basis liggen van het Freibergerpaard.
De eerste 4 geven de lichtere types en de volgende de zwaardere types.
De Ardenner is er voor ons – fiere Belgen dus 😉 – serieus in opgenomen geweest.
De namen van de stamvaders die onze huidige paarden hebben zijn:
Vaillant (°1891)
Marquis (°1893)
Imprévu (°1886)
We starten met de afstamming van VAILLANT.
Vaillant is de zoon van LEO lll en Polka.
Wie LEO lll zegt denkt dan meteen aan de overige Leo’s, LEO I en LEO Il
De moeder van Leo lll en de moeder van Polka zou dezelfde zijn geweest nl. POULETTE FM geboren in 1871 .
De allereerste LEO was een een Engelse warmbloed hengst, geboren in 1868.
De samenstelling van het bloed van Vaillant wordt verdeeld als volgt: 62.5% FM bloed en 31.25% warmbloed en 6.25% Comtois. De commissie in die tijd kwalificeert hem als uitstekend kruisingsproduct.
Vaillant
De voornaamste lijnen die VAILLANT verder geeft zijn de volgende;
VAILLANT(1891) -RAVACHOL (1895)-PACHA (1899)-PERU (1903)-worden de E en H lijnen
VAILLANT (1891)-VACHER (1896)- RUBIS (1904) -ELEMENT (1912) – worden de S lijnen
VAILLANT (1896)- MARCUS – REMUS (1921) worden de lijnen B,D,R en V
RAVACHOL en VACHER komen uit een FM merrie van de Anglo-Arabische TACTICIEN (1875)
Qua type was RAVACHOL een paard met veel energie maar een volgzaam en zacht karakter met een redelijk lange rug en een sterk beendergestel.
Van RAVACHOL moeten we zeker de zonen PACHA en PERU onthouden.
VACHER was een sterke hengst die 1 gekende zoon heeft gegeven ‘RUBIS‘ die een uitstekende reproducteur was en waarvan de zonen REMUS en ELEMENT belangrijke namen zijn.
Er zou zelfs een klein museum – Espace Vaillant – opgericht zijn door de achterkleinzoon van de eerste eigenaar van Vaillant, Jean-Baptiste Wermeille, met allerhande foto’s van de hengst.
IMPREVU, de andere stamvader, staat vermeld als derde op de lijst van de 14 families maar eigenlijk hoort hij op de 2de plaats te staan qua belangrijkheid als stamvader en zijn nakomelingen.
Hij werd geboren in 1886 en was een donkerbruine hengst met een sterke goed gevormde rug en met mooie bewegingen.
Imprévu, chef de race
Hij werd geboren in La Manche Frankrijk en op 3-jarige leeftijd ingevoerd in Zwitserland in 1890. Als hij wordt voorgebracht in Saignelégier samen met 16 andere hengsten uit de regio, had de jury zich voorgenomen van de eerste prijs enkel uit te reiken aan de hengst die voor iedereen de eerste keuze was. Imprévu wordt beschreven als een elegante, sterke, solide reproducteur met harmonieuse vormen en een regelmatige beweging. Hij krijgt de maximale premie van 300 CHF en zal dit nog verschillende jaren mogen ontvangen. Na een korte carrière in Avenches sterft hij in de staatsstoeterij in 1902.
Van zijn afstammelingen onthouden we vooral CHASSEUR (° 1909) die de lijnen C-J en Q zal leveren.
CHASSEUR heeft bloed van TACTICIEN -VAILLANT en IMPREVU. Hij heeft dus bloed van beide stamvaders en heeft 40% warmbloed én perfecte benen!
Een zoon van CHASSEUR die zeer belangrijk is, is LAFAYETTE (°1918), hij is het lichtere type en geeft JURASSIEN (°1940) die op zijn beurt de start geeft van de J-lijn die nadien omgezet zal worden in de C-lijn nl als zijnde nakomelingen van CHASSEUR .
Terloops nog even vermelden dat de hengst TACTICIEN (°1875) een sterke invloed zal uitoefenen op alle vrouwelijke lijnen die voortkomen uit de mannelijke oude bloedlijnen.
TACTICIEN zelf, is een grote hengst en produceert paarden met veel uithoudingsvermogen en geeft excellente fokmerries, o.a de moeders van RAVACHOL en VACHER (zie hoger bij Vaillant).
Dus een eerste start voor jullie is al eens gaan te kijken op het paspoort tot welke LETTER je paard(en) hoort. Bekijk goed de vader- en moederlijn en met name welke hengsten/ Lijnen je daar terugvindt.
Er zijn ook tal van hengsten die ooit een lijn gemaakt hebben die vandaag wel uitgedoofd is. Deze zal ik niet vermelden.
Neem vooral pen en papier want het wordt nog spannend en best ingewikkeld!
Hoe slaagt zo een paard er in je ganse leven te beheersen of moet ik zeggen te over-heersen?
Wat in hemelsnaam trekt mij al gans mijn leven aan in dat dier? Met deze mijmering begon ik verder te denken en wou ik dit neerpennen. Misschien herken jij je hier ergens ook wel in?
Here we go….
Zo een pakweg 15000 jaar geleden weten we van het bestaan van het paard af.
Doorheen de geschiedenis heeft het dier een heel belangrijke rol gespeeld.
Vandaag de dag krijgt hij een heel nieuwe identiteit. Het is niet langer meer het paard in de mijn, het last-of krijgsdier of het transpostmiddel…
In de 21ste eeuw is het paard een belangrijke economische factor geworden, fokkerij, competitie, handel, recreatie, verzorgings-en trainingstechnieken, kledingsmode…
Ten tijde van Grieken, Romeinen en Kelten werd het paard vereerd als een magisch wezen, een beschermer, een godsgeschenk.
Is hij dit ook?
In mijn jarenlange ervaring als instructrice heb ik me vaak verwonderd over ‘het effect van het wezen paard’ – op mezelf in de eerste plaats en op tal van ruiters anderzijds (vooral vrouwen!)
Buiten dat sierlijke lichaam schuilt er achter zijn blik een wereld van emotie, wijsheid, een soort van ‘denken en weten’.
Voor mij zit er een ‘geest’ in dat elegant lijf. Wat schuilt er achter die blik? Komt het hierdoor dat zoveel mensen zich aangetrokken voelen?
Waarom dan zoveel vrouwen?
Zoveel vrouwen zijn vaak onzeker en bang om te rijden maar tegelijkertijd overheerst die aantrekkingskracht om met het dier aan de slag te gaan al was het al maar via grondwerk en poetsen.
Cadence
Waarom die angst om te ‘leren rijden’ en toch de uitdaging willen aangaan?
Ik herinner me ooit een dame die in Antwerpen werkte en die wekelijks les kwam nemen bij mij toen in het Brusselse. Ze zei me dat ze iedere keer met klamme handen in haar wagen stapte in Antwrpen om naar de les te komen. Waarom blijft iemand dit toch volhouden?
Wat leert het paard ons over onszelf? Over onze angsten, trauma’s en onzekerheden?
Hoe slaagt het paard erin om ons dit op een eenvoudige manier te tonen?
Iedereen kent het spreekwoord: ‘Je paard is je spiegel’.
Ja, ik kan dit volmondig beamen, zowel fysisch als psychisch is dit een open deur intrappen.
Wie zijn wij dan wel die de pretentie hebben om het paard ’te leren’.
WAT moet het paard leren?
Hem leren luisteren naar ‘onze’ wetten, naar ons ego?
Zou het eens niet beter zijn om eens te LEREN luisteren naar wat hij ons te vertellen heeft?
HOE hij met ons wil samen werken op recreatief en competitief vlak?
Nodigen wij hem wel uit of is het vaak onze dwangmatigheid, de dominatie van de mens
om zo’n 500kg te willen controleren, hem in vormen te duwen die soms tegen zijn natuur indruisen?
Het paard is een prooidier. Wij zijn roofdieren. Of zijn we beide?
En net hier komt het vrouwelijk element als prooidier naar boven. Misschien is het daarom dat zoveel vrouwen zich aangetrokken voelen en omgekeerd ook.
Vaak functioneren paarden beter bij vrouwen. Is het de gevoeligheid van beide kanten die hier een rol speelt?
Er is nog steeds een meerderheid aan mannen in de competitiewereld. Speelt hier het ego zijn rol?
Er is in elke manege een meerderheid aan vrouwen/ jonge meiden die lessen en cursussen volgen.
Waar zitten die mannen in die fase van ‘leren rijden’?
En waarom leert men eerst iemand rijden alvorens hem/haar het ‘wezen’ paard te leren kennen, hoe hij functioneert? Volgens mij nog steeds het essentiële begin van leren paardrijden.
De periode van de paardenfluisteraar heeft hierin een grote doorbraak geweest. En zeker goed!
Al deze paardenfluisteraars hebben door hun leven en werken met paarden, het paard als wezen leren begrijpen, leren appreciëren, het naar waarde schatten en hun leven zo aangenaam mogelijk proberen te maken – wat voorheen vaak anders was. Denk maar aan het gezegde ’to break a horse’ en dit werd letterlijk toegepast.
De methodes en wijsheden van deze mensen moesten worden doorgegeven aan het grote publiek via hun leerlingen en op hun beurt die hun leerlingen.
Plots moest hiervoor het juiste materiaal erbij horen, want het begon veel centen op te brengen….
Maar we zagen iets gebeuren… ondanks al de goedbedoelde investeringen van al deze mensen…
Er was een missing link…
De link was… DE INTUITIE.
Dit was nu precies wat de paardenfluisteraar ontwikkeld had tijdens zijn jarenlange omgang met tal van paarden.
Maar helaas… INTUITIE is niet te koop.
Alleen als je met hart en ziel naar je paard wil kijken en luisteren, met je innerljke oog, congruent en eerlijk vanuit je diepste binnenste, alleen dan kan je tot een verbinding komen met hem.
Het paard leest je, spiegelt je.
Waar komt die wijsheid van het paard vandaan?
Paarden dragen vaak ook hun rugzakje mee. Dit kunnen opgelopen trauma’s zijn die ze hebben meegemaakt maar ook trauma’s die ze in hun DNA intergenerationeel geërfd hebben, erfenissen als het ware.
Hoe verzoen je een paard met een rugzakje met een mens met ook zijn rugzakje?
Naar mijn bescheiden mening, door jouw rugzakje durven open te doen, je bloot te geven.
Want ook jouw DNA draagt net als het paard intergenerationele erfenissen mee en je eigen rugzakje bevat ook beproevingen die vaak teruggaan naar je kindertijd, je jeugd….
Het paard is een zwijgende, luisterende psychotherapeut.
Sta open voor hem, toon hem wie je bent, wees eerlijk, laat hem jou helpen.
Ja, ik heb veel vragen gesteld, dit heet filosoferen zeker? 🙂
Heb jij bedenkingen of antwoorden op al die vragen van mij?