Deel 3: De lijnen D- R- V

Er zijn bepaalde lijnen die vandaag volledig uitgestorven zijn en die ga ik dus niet verder toelichten.

De lijn Vaillant-Vache-Rubis-Element is zo eentje en werd de S-lijn, maar die is volledig verdwenen.

Daarentegen de lijn VAILLANT- VACHER-RUBIS- REMUS is een bijzondere lijn want zij gaat de letters

D-R en V doorgeven

______________________________________________________________________

De R-LIJN

_____________________________________________________________________

REMUS vooraan met een aantal nakomelingen

Vacher heeft slechts 1 gekende zoon doorgegeven, de donkere vos RUBIS waarover de commissie zeer tevreden is.

Vacher wordt met zijn 11 zonen en meer dan 100 premiemerries als een excellente stamvader erkend. Van zijn zonen zijn RUBIS, REMUS en ELEMENT de meest gekende.

REMUS heeft en zoon REMOLO (°1929) die op zijn beurt een hengstenzoon heeft RECORD (° 1935)

Deze laatste zal met de merrie OBLONGA (°1940) RACEUR (°1946) voortbrengen.

In de jaren 1950 zal RACEUR op het juiste moment het ras versterken.

Raceur is van het zware type, zeer sterk, spijtig genoeg nogal ‘gewoontjes’, maar heeft wel een sterke ruglijn, sterk gespierde en lange achterhand, goede voeten, in zijn draf zwaait hij zijn benen nogal zijwaarts.

Dankzij de reputatie van het domein van Bellelay wordt hij weerhouden in plaats van dat men besloot terug te keren naar de Ardenner wat men van plan was op dat moment.

Raceur zal een zeer belangrijke rol spelen in de Vaillant-lijn.

Raceur

Raceur heeft 1391 merries gedekt met een vruchtbaarheidsquotient van gemiddeld 72%.

Veel van zijn nazaten zijn eerder middelmatig te noemen qua uitzicht maar dankzij zijn kleinzoon RADICAL (°1970) zal deze lijn nog even blijven voortbestaan.

Voor ons, vandaag onthouden we van Raceur-nakomelingen enkel de namen ROTHSCHILD (°2003), geëxporteerd naar België waar hij verschillende paarden heeft voortgebracht en inmiddels gecastreerd werd en RYVERS DE JASMAN (°2001). Tot daar dus voor de R-lijn.

_________________________________________________________________________

Dat brengt ons bij de V-lijn van VAILLANT-REMUS-VERDUN

___________________________________________________________________________

VERDUN (°1928) is een interessante lijn, daar ze een mengeling geeft van de Vaillant-lijn maar met een Tacticien-merrie, dus met nobel bloed. Het robuuste samen met het edele bloed.

Hij werd geboren in Saint-Brais en zal een lange carrière hebben bij de familie Wermeille in Saignelégier. Hij heeft een aangenaam karakter en zal de vader worden van 19 gekeurde hengsten.

Verdun

Verdun gaat van zich doen spreken met meteen 2 goedgekeurde zonen, VASCO en ZEPHIR.

ZEPHIR zal 12 zonen nalaten waarvan DRAPEAU, FONTANA en RADIEUX zich als goede hengsten zullen profileren.

Drapeau

DRAPEAU is een van de eerste hengsten die als ‘modern type’ zal aanzien worden. In zijn afstamming zit de Ardenner Darwin, de ‘chef de race’ Chasseur (hierover morgen meer bij de Imprévu-lijn), de Anglo-Arabier Tacticien en ook nog warmbloed langs Colibri II.

Van 1939 tot 1960 zal Drapeau 1400 nazaten geven, helaas is deze D-lijn ook uitgedoofd.

_____________________________________________________________________________________________

De lijn VAILLANT -REMUS- VERDUN- VERDICT -VAGABOND

______________________________________________________________________________________________

Wanneer we VERDICT onder de loep bekijken, zien we ‘veel’ bloed (30% langs moederszijde), ook zien we de inbreng van Imprévu terug én van Tacticien.

Verdict

Zijn enige zoon is VAGABOND.

Vagabond

Vagabond heeft een expressief hoofd, een mooie schoft en een gespierde goeie rug.

Toch wordt deze lijn niet echt geliefd vandaag omwille van zijn ietwat moeilijke karakter.

Zijn zonen zijn VA-et-VIENT en VAINQUEUR

VA-ET-VIENT had veel bloed en was niet meteen geschikt voor iedereen qua gevoeligheid en bloed.

Diens zoon, VULCAIN (°1983) , echter, heeft uitstekende paarden gegeven in de vrijetijdssport, zeker in het rijden. Deze hengst had ook een zeer sober signalement wat hem een troef gaf.

Vulcain

Morgen wordt het de lijn van stamvader IMPREVU.

Zou je graag de genealogie van je Freiberger beter willen begrijpen?

Ik had op FB gepost of iemand interesse zou hebben om wat meer te weten te komen over de genealogie van zijn/haar Freiberger.

Ik werd meteen overstelpt met enthousiaste Fribie-eigenaars.

Maar voor alle duidelijkheid is het voor mij natuurlijk een onmogelijke zaak om dit voor ieder paard te doen. Het was mijn bedoeling om juist JULLIE ZELF aan het werk te zetten over jullie paard(en) na mijn uitleg.

Ik ga dus in een reeks posts trachten wat meer helderheid te brengen in de genealogie van de Freiberger.

Vanwege het complexe van deze materie ga ik me beperken tot de hengsten.

Eens dat jullie alle gegevens hebben dan kunnen jullie het paspoort zelf eens meer analyseren en zien in welke bloedlijnen ze zitten, waar ze vandaan komen, dus helemaal terug in de tijd.

Pierre-André Poncet, voormalig bestuurder van de Haras National in Avenches, de staatsstoeterij heeft hier een kanjer van een boek over geschreven, ‘Le cheval des Franches-Montagnes à travers l’histoire’.

Ik zal me in mijn opzoekingen baseren op de ongelooflijk volledige kennis van deze meneer.

Hij stelt de vraag: ‘Wat is een ras, wetenschappelijk en biologisch gesproken’?

Doorheen de tijd is het antwoord op de deze vraag door de mens zelf samengevat als volgt en

ik citeer:

‘Een ras is gebaseerd op morfologie, kleur en gebruiksmogelijkheden. Rassen bestaan enkel voor huisdieren en hebben geen wetenschappelijke naam. Tussen alle rassen wordt het onderscheid gemaakt volgens subjectieve criteria bepaald door fokkers en hun onderlinge verschillen’.

Doordat vandaag de genetica sterk geëvolueerd is, kan ook de definitie van ‘ras’ worden aangescherpt.

Naargelang de frequentie van bepaalde genen kan een paardenpopulatie gedefinieerd worden. Hun DNA kan de genetische afstand bepalen die het ene ras van het andere onderscheidt.

Sommige rassen kunnen door kruisingen en fokregio’s sterk bij elkaar aanleunen zo bv de volbloed en het warmbloedpaard die voornamelijk sportpaarden ontwikkeld hebben, en anderzijds andere rassen (het trekpaard, de engelse volbloed, de volbloed arabier, de freiberger en de ijslander etc) die een totaal aparte genetische groep produceren.

Het fokken gebeurde toendertijd meestal in functie van de dienst die het paard kon bewijzen in de tijdsgeest, hetzij landbouw, hetzij militair.

Nu terug naar de Freiberger..

De wieg van de Freiberger, de Zwitserse Jura, is een streek die doorheen de tijd steeds paarden gekend/gehad heeft.

Om tot ons hedendaags paard te komen is het goed om weten dat er in de geschiedenis een hele (r)evolutie is geweest tussen kantons, de Zwitserse Confederatie, de staatstoeterij van Avenches, het leger, de fokkers, de landbouwers en…. 2 Wereldoorlogen. Zeer boeiende materie, maar dit gaat ons te veel van ons pad brengen.

Dus zullen we vertrekken van een moment dat er een eerste genealogisch boek is ontstaan dat spreekt van 14 families.

Hier zie je de 14 families die aan de basis liggen van het Freibergerpaard.

De eerste 4 geven de lichtere types en de volgende de zwaardere types.

De Ardenner is er voor ons – fiere Belgen dus 😉 – serieus in opgenomen geweest.

De namen van de stamvaders die onze huidige paarden hebben zijn:

  1. Vaillant (°1891)
  2. Marquis (°1893)
  3. Imprévu (°1886)

We starten met de afstamming van VAILLANT.

Vaillant is de zoon van LEO lll en Polka.

Wie LEO lll zegt denkt dan meteen aan de overige Leo’s, LEO I en LEO Il

De moeder van Leo lll en de moeder van Polka zou dezelfde zijn geweest nl. POULETTE FM geboren in 1871 .

De allereerste LEO was een een Engelse warmbloed hengst, geboren in 1868.

De samenstelling van het bloed van Vaillant wordt verdeeld als volgt: 62.5% FM bloed en 31.25% warmbloed en 6.25% Comtois. De commissie in die tijd kwalificeert hem als uitstekend kruisingsproduct.

Vaillant

De voornaamste lijnen die VAILLANT verder geeft zijn de volgende;

VAILLANT(1891) -RAVACHOL (1895)-PACHA (1899)-PERU (1903)-worden de E en H lijnen

VAILLANT (1891)-VACHER (1896)- RUBIS (1904) -ELEMENT (1912) – worden de S lijnen

VAILLANT (1896)- MARCUS – REMUS (1921) worden de lijnen B,D,R en V

RAVACHOL en VACHER komen uit een FM merrie van de Anglo-Arabische TACTICIEN (1875)

Qua type was RAVACHOL een paard met veel energie maar een volgzaam en zacht karakter met een redelijk lange rug en een sterk beendergestel.

Van RAVACHOL moeten we zeker de zonen PACHA en PERU onthouden.

VACHER was een sterke hengst die 1 gekende zoon heeft gegeven ‘RUBIS‘ die een uitstekende reproducteur was en waarvan de zonen REMUS en ELEMENT belangrijke namen zijn.

Er zou zelfs een klein museum – Espace Vaillant – opgericht zijn door de achterkleinzoon van de eerste eigenaar van Vaillant, Jean-Baptiste Wermeille, met allerhande foto’s van de hengst.

IMPREVU, de andere stamvader, staat vermeld als derde op de lijst van de 14 families maar eigenlijk hoort hij op de 2de plaats te staan qua belangrijkheid als stamvader en zijn nakomelingen.

Hij werd geboren in 1886 en was een donkerbruine hengst met een sterke goed gevormde rug en met mooie bewegingen.

Imprévu, chef de race

Hij werd geboren in La Manche Frankrijk en op 3-jarige leeftijd ingevoerd in Zwitserland in 1890. Als hij wordt voorgebracht in Saignelégier samen met 16 andere hengsten uit de regio, had de jury zich voorgenomen van de eerste prijs enkel uit te reiken aan de hengst die voor iedereen de eerste keuze was. Imprévu wordt beschreven als een elegante, sterke, solide reproducteur met harmonieuse vormen en een regelmatige beweging. Hij krijgt de maximale premie van 300 CHF en zal dit nog verschillende jaren mogen ontvangen. Na een korte carrière in Avenches sterft hij in de staatsstoeterij in 1902.

Van zijn afstammelingen onthouden we vooral CHASSEUR (° 1909) die de lijnen C-J en Q zal leveren.

CHASSEUR heeft bloed van TACTICIEN -VAILLANT en IMPREVU. Hij heeft dus bloed van beide stamvaders en heeft 40% warmbloed én perfecte benen!

Een zoon van CHASSEUR die zeer belangrijk is, is LAFAYETTE (°1918), hij is het lichtere type en geeft JURASSIEN (°1940) die op zijn beurt de start geeft van de J-lijn die nadien omgezet zal worden in de C-lijn nl als zijnde nakomelingen van CHASSEUR .

Terloops nog even vermelden dat de hengst TACTICIEN (°1875) een sterke invloed zal uitoefenen op alle vrouwelijke lijnen die voortkomen uit de mannelijke oude bloedlijnen.

TACTICIEN zelf, is een grote hengst en produceert paarden met veel uithoudingsvermogen en geeft excellente fokmerries, o.a de moeders van RAVACHOL en VACHER (zie hoger bij Vaillant).

Dus een eerste start voor jullie is al eens gaan te kijken op het paspoort tot welke LETTER je paard(en) hoort. Bekijk goed de vader- en moederlijn en met name welke hengsten/ Lijnen je daar terugvindt.

Er zijn ook tal van hengsten die ooit een lijn gemaakt hebben die vandaag wel uitgedoofd is. Deze zal ik niet vermelden.

Neem vooral pen en papier want het wordt nog spannend en best ingewikkeld!

.

À suivre !

Wat Paardenfilosofie….

Heb je zin om even mee te filosoferen vandaag?

Mijn uitgangspunt was….

Hoe slaagt zo een paard er in je ganse leven te beheersen of moet ik zeggen te over-heersen?

Wat in hemelsnaam trekt mij al gans mijn leven aan in dat dier? Met deze mijmering begon ik verder te denken en wou ik dit neerpennen. Misschien herken jij je hier ergens ook wel in?

Here we go….

Zo een pakweg 15000 jaar geleden weten we van het bestaan van het paard af.

Doorheen de geschiedenis heeft het dier een heel belangrijke rol gespeeld.

Vandaag de dag krijgt hij een heel nieuwe identiteit. Het is niet langer meer het paard in de mijn, het last-of krijgsdier of het transpostmiddel…

In de 21ste eeuw is het paard een belangrijke economische factor geworden, fokkerij, competitie, handel, recreatie, verzorgings-en trainingstechnieken, kledingsmode…

Ten tijde van Grieken, Romeinen en Kelten werd het paard vereerd als een magisch wezen, een beschermer, een godsgeschenk.

Is hij dit ook?

In mijn jarenlange ervaring als instructrice heb ik me vaak verwonderd over ‘het effect van het wezen paard’ – op mezelf in de eerste plaats en op tal van ruiters anderzijds (vooral vrouwen!)

Buiten dat sierlijke lichaam schuilt er achter zijn blik een wereld van emotie, wijsheid, een soort van ‘denken en weten’.

Voor mij zit er een ‘geest’ in dat elegant lijf. Wat schuilt er achter die blik? Komt het hierdoor dat zoveel mensen zich aangetrokken voelen?

Waarom dan zoveel vrouwen?

Zoveel vrouwen zijn vaak onzeker en bang om te rijden maar tegelijkertijd overheerst die aantrekkingskracht om met het dier aan de slag te gaan al was het al maar via grondwerk en poetsen.

Waarom die angst om te ‘leren rijden’ en toch de uitdaging willen aangaan?

Ik herinner me ooit een dame die in Antwerpen werkte en die wekelijks les kwam nemen bij mij toen in het Brusselse. Ze zei me dat ze iedere keer met klamme handen in haar wagen stapte in Antwrpen om naar de les te komen. Waarom blijft iemand dit toch volhouden?

Wat leert het paard ons over onszelf? Over onze angsten, trauma’s en onzekerheden?

Hoe slaagt het paard erin om ons dit op een eenvoudige manier te tonen?

Iedereen kent het spreekwoord: ‘Je paard is je spiegel’.

Ja, ik kan dit volmondig beamen, zowel fysisch als psychisch is dit een open deur intrappen.

Wie zijn wij dan wel die de pretentie hebben om het paard ’te leren’.

WAT moet het paard leren?

Hem leren luisteren naar ‘onze’ wetten, naar ons ego?

Zou het eens niet beter zijn om eens te LEREN luisteren naar wat hij ons te vertellen heeft?

HOE hij met ons wil samen werken op recreatief en competitief vlak?

Nodigen wij hem wel uit of is het vaak onze dwangmatigheid, de dominatie van de mens

om zo’n 500kg te willen controleren, hem in vormen te duwen die soms tegen zijn natuur indruisen?

Het paard is een prooidier. Wij zijn roofdieren. Of zijn we beide?

En net hier komt het vrouwelijk element als prooidier naar boven. Misschien is het daarom dat zoveel vrouwen zich aangetrokken voelen en omgekeerd ook.

Vaak functioneren paarden beter bij vrouwen. Is het de gevoeligheid van beide kanten die hier een rol speelt?

Er is nog steeds een meerderheid aan mannen in de competitiewereld. Speelt hier het ego zijn rol?

Er is in elke manege een meerderheid aan vrouwen/ jonge meiden die lessen en cursussen volgen.

Waar zitten die mannen in die fase van ‘leren rijden’?

En waarom leert men eerst iemand rijden alvorens hem/haar het ‘wezen’ paard te leren kennen, hoe hij functioneert? Volgens mij nog steeds het essentiële begin van leren paardrijden.

De periode van de paardenfluisteraar heeft hierin een grote doorbraak geweest. En zeker goed!

Al deze paardenfluisteraars hebben door hun leven en werken met paarden, het paard als wezen leren begrijpen, leren appreciëren, het naar waarde schatten en hun leven zo aangenaam mogelijk proberen te maken – wat voorheen vaak anders was. Denk maar aan het gezegde ’to break a horse’ en dit werd letterlijk toegepast.

De methodes en wijsheden van deze mensen moesten worden doorgegeven aan het grote publiek via hun leerlingen en op hun beurt die hun leerlingen.

Plots moest hiervoor het juiste materiaal erbij horen, want het begon veel centen op te brengen….

Maar we zagen iets gebeuren… ondanks al de goedbedoelde investeringen van al deze mensen…

Er was een missing link…

De link was… DE INTUITIE.

Dit was nu precies wat de paardenfluisteraar ontwikkeld had tijdens zijn jarenlange omgang met tal van paarden.

Maar helaas… INTUITIE is niet te koop.

Alleen als je met hart en ziel naar je paard wil kijken en luisteren, met je innerljke oog, congruent en eerlijk vanuit je diepste binnenste, alleen dan kan je tot een verbinding komen met hem.

Het paard leest je, spiegelt je.

Waar komt die wijsheid van het paard vandaan?

Paarden dragen vaak ook hun rugzakje mee. Dit kunnen opgelopen trauma’s zijn die ze hebben meegemaakt maar ook trauma’s die ze in hun DNA intergenerationeel geërfd hebben, erfenissen als het ware.

Hoe verzoen je een paard met een rugzakje met een mens met ook zijn rugzakje?

Naar mijn bescheiden mening, door jouw rugzakje durven open te doen, je bloot te geven.

Want ook jouw DNA draagt net als het paard intergenerationele erfenissen mee en je eigen rugzakje bevat ook beproevingen die vaak teruggaan naar je kindertijd, je jeugd….

Het paard is een zwijgende, luisterende psychotherapeut.

Sta open voor hem, toon hem wie je bent, wees eerlijk, laat hem jou helpen.

Ja, ik heb veel vragen gesteld, dit heet filosoferen zeker? 🙂

Heb jij bedenkingen of antwoorden op al die vragen van mij?

Go ahead! Shoot!

Paarden, hemel op aarde of eerder de hel?

Herken jij je soms in een of meer van volgende punten?

  • Je bent al jaren een bedreven/gedreven ruiter/menner maar gezien de jaren op de teller heb je écht geen nood meer aan spektakel met je paard in de bak of op buitenrit.
  • Je hebt niet echt de tijd of zin om 5x /week je paard te MOETEN werken zoniet riskeer je ’toestanden’ de volgende keer.
  • Je wil graag op verplaatsing gaan rijden maar dat LADEN! Telkens problemen en tijd!
  • Steeds iemand nodig om mee op buitenrit te gaan want alleen wil hij niet echt gaan.
  • Je hebt al handenvol geld besteed aan de Dierenarts voor allerhande problemen of therapieën en niks helpt.
  • Je hebt recent afscheid moeten nemen van je paard en je oriënteert je op een ander ras? Welk ras dan best voor jouw situatie?
  • Je wil voor het eerst jouw eigen paard. Waar begin je? Hoe begin je? Wie kan je vertrouwen?
  • Telkens die emotionele pijn moeten beleven bij het afscheid MOETEN nemen omdat je alweer door een of ander persoon die je vertrouwde, bedrogen bent.

Zou er werkelijk een simpele oplossing bestaan voor jou als echte paardenliefhebber?

Met de hand op het hart kan ik je zeggen, ja dat bestaat, en dat vind je allemaal samengevat in 1 paard, de Freiberger.

  • Hij kan het ganse jaar door buiten. Een schuilstal is voldoende.
  • Krachtvoer hoeft hij zeker niet. Gras en hooi vindt hij voldoende.
  • Hij wordt jouw loyale grote vriend als hij jou een beetje beter kent.
  • Je zal telkens uitvoerig begroet worden als je bij hem arriveert.
  • Hij houdt van knuffelen en voelt je heel goed aan.
  • Zijn mooie trouwe ogen kijken dwars door je heen en trekken je naar hem toe als een magneet.
  • Hij is veilig in het verkeer en gaat voor jou door een vuur als het moet.
  • Hij is niet snel onder de indruk. Hij is eerder erg nieuwsgierig.
  • Hij is intelligent en wil echt leren. Hij denkt met je mee.
  • Hij neemt je zalig mee op zijn stevige rug.
  • Hij is simpelweg mooi, elegant en comfortabel te rijden.
  • Hij beschikt over ruime gangen.
  • Ben je nu een ruiter of menner, ga je graag op buitenrit, wil je een sprongetje maken, working equitation of is dressuur je ding? …. Hij is allround en steeds werkwillig.
  • Hij is zelden ziek en laat je niet snel in de steek.

Denk je nu: ‘Dat klinkt te mooi om waar te zijn?’

Voor ons alleszins niet!

Zin om er met ons over te praten? Zeker doen! Geen verplichtingen bij ons!

Avant d'envisager d'adopter un cheval de Freiberg, lisez d'abord ceci…

Peut-être as-tu déjà passé des vacances en Suisse, un pays européen qui ne fait pas partie de l'Union européenne. Si c'est le cas, tu sais certainement que la vie y est bien plus chère que chez nous.

Au restaurant, une simple bouteille d'eau coûte facilement 3,5 €.

Si l'on pousse le raisonnement un peu plus loin, on ne sera pas surpris d'apprendre que le cheval de Freiberg a lui aussi un certain prix .

En tant qu'Européens, nous devons donc payer une nouvelle fois lesfrais de douane et d'importation, soit au total 32,5 % du montant de la facture d'achat !

Si l'aspect financier ne te pose pas vraiment de problème, le Freiberger peut t'ouvrir les portes d'un monde qui réalisera tes rêves les plus fous en matière de chevaux.

Mais partons un instant en voyage dans le Jura.

Une fois que vous avez quitté la France par le poste frontière de Boncourt, il ne vous reste plus qu'une demi-heure de route pour rejoindre le berceau du cheval de Fribourg.

Le cheval de Freiberg « est né » dans le Jura. On en trouve dans toute la Suisse, mais ses « racines » se trouvent dans les montagnes du Jura.

La Confédération suisse soutient l'élevage du cheval de la race des Franches-Montagnes par le biais de diverses primes et subventions, ce qui a permis aux éleveurs, grâce aux conseils et à l'expertise des spécialistes scientifiques du haras national d'Avenches et en collaboration avec des éleveurs chevronnés, de mettre au point un « produit d'exception » : le cheval de la race des Franches-Montagnes tel qu'on le connaît aujourd'hui, un cheval unique en son genre.

À l'origine, c'était un cheval de trait, un cheval de travail léger, et c'est ainsi qu'on le classe encore aujourd'hui ; pourtant, il est à mille lieues du cheval de trait classique. Il a conservé le «caractère calme et fidèle » du cheval de trait, mais la comparaison s'arrête là.

Pourquoi le Jura ?

Le sol est ici particulièrement calcaire. Un poulain qui passe ici les six premiers mois de sa vie bénéficie d'un avantage certain en matière de développement osseux.

Pendant les mois d'été, les jeunes chevaux sont souvent envoyés dans les alpages, ces pâturages d'altitude, tout comme les vaches suisses, où ils peuvent continuer à se développer dans un climat assez rude et où le relief renforce leurs muscles, leur cœur et leurs poumons , autant de facteurs qui leur confèrent une bonne endurance.

Conclusion : ces chevaux bénéficient d'un départ dans la vie que nous ne pouvons pas leur offrir dans nos contrées.